zondag 30 december 2012

Waar moeten we wijsheid zoeken?

In de volksmond heet de uil wijs te zijn. Jaren geleden vertelde in Edinburgh Zoo een vogeltrainster ons een ander verhaal: "Kijk wat een grote ogen deze oehoe heeft, er is in zijn kop maar weinig ruimte over voor hersens. Zo wijs kan zo’n vogel dus niet zijn…."
Waar moeten we wijsheid zoeken: in de schedel, het boek, in de canope waarin darmen, 'the gut feeling' bewaakt worden door de havik? Of is het juist de integratie van deze elementen: de ervaring en de ‘doorleefde kennis’ van waaruit compassie kan ontstaan?


(Yvon) Hoeder van de wijsheid
Voor zover mijn herinneringen teruggaan heb ik me een weg door het leven ‘geknutseld’. En dat doe ik nog steeds. De objecten die zo ontstaan, tonen me vaak achteraf hun betekenis. Mijn handen weten blijkbaar de weg, daar waar het hoofd verdwaalt.

(Yvon)

dinsdag 9 oktober 2012

Visitekaartjes!

Vandaag kwamen onze nieuwe visitekaartjes van de drukker. Zijn ze niet mooi geworden?

zondag 7 oktober 2012

Open Atelier 2012

Bagage (Yvon)
Ook dit jaar organiseerde Terra Art Projects in Zoetermeer de Open Atelierdagen, waarop belangstellenden een kijkje kunnen nemen bij plaatselijke kunstenaars.
Yvon stelde zondagmiddag 7 oktober haar zolderatelier open. In de huiskamer hadden we een speciale expositie ingericht met als titel ‘Ontwikkeling’.
Met een aantal nieuwere sculpturen en gedichten die ook onze ontwikkeling laten zien, in zowel eigen paden als parallelle sporen. 

Gedichtenpad (Saskia)
De sculpturen aantrekkelijk uitgestald, de gedichten op de grond in een 'gedichtenpad'. Omringd door kunstwerken konden de bezoekers even ‘op verhaal’ komen met een kopje thee. Als extra waren er optredens met muzikale verhalen door Saskia en haar partner Leen (Duo Weerklank).
We mochten twaalf bezoekers verwelkomen. Het werd een mooie, sfeervolle middag. Zondag 28 oktober deden we het nog eens dunnetjes over, ditmaal voor vier bezoekers.
Terratorium. Rechts op de voorgrond werken van Yvon


Werk van Yvon heeft ook gestaan op de overzichts-tentoonstelling in het Terratorium.

vrijdag 5 oktober 2012

Erfenis

Stel dat we, net als de oorspronkelijke indianenstammen, bij al onze daden rekening zouden houden met de gevolgen voor de komende zeven generaties. Wat zou de wereld er dan anders uitzien!
‘De ouden’ begrepen dat de steen die wij op ons pad laten liggen een struikelblok voor onze kinderen vormt.
In lijn hiermee lijkt hedendaags onderzoek vanuit de epigenitica serieus rekening te houden met de mogelijkheid dat ingrijpende zaken, zoals de Hongerwinter in 1944, op genetisch gebied sporen nalaten bij de latere generaties. We lijken naast zaken als kleur van onze ogen, al of geen krullend haar, ons temperament, op een bepaalde manier ook een ‘genetisch geheugen’ te erven van hen die ons voorgingen. Intrigerend… 


(Yvon) Gepresenteerd
Ons metaforische nest, als startpunt in het leven, bestaat mede uit overblijfselen van de voorgaande generaties.
Goed om jezelf eens af te vragen: “Wat zou ik mijn achterkleinkinderen willen nalaten?”


(Yvon)

vrijdag 31 augustus 2012

Niet-geleefde levens

Sterre van Leer besteedt in haar column in Psychologie Magazine van augustus 2012 aandacht aan een boek van de Australische verpleegkundige Bronnie Ware (Als ik het leven over mocht doen; komt eind dit jaar uit in Nederland). Een boek over de dingen waar mensen op hun sterfbed spijt van hebben. Mensen blijken dan vooral spijt te hebben van de dingen die ze niet hebben gedaan.
 

De vraag die mij hier bezig houdt is: Wat maakt dat mensen dingen die ze graag willen doen niet doen? Al een paar jaar probeer ik het antwoord op deze en soortgelijke vragen te vinden in het systemische opstellingenwerk. In deze visie bepaalt de onzichtbare dynamiek binnen een familiesysteem een aanzienlijk deel van de onbewuste drijfveren van de familieleden. Zoals de neef die onbewust de thema’s van een overleden oom die ‘dood’ gezwegen wordt door de familie, herhaalt. Familietrouw tot in, en over, de dood.

(Yvon) Comfortzone
Als we niet kunnen of durven uitvliegen, verwordt ons nest tot graf. Op het innerlijke kompas niet gereisd, het leven niet echt geleefd. Vraag is dan: wie of wat vormde de stolp?

(Yvon)